Contract Farming (CF)

การดำเนินโครงการทำการเกษตรแบบมีสัญญา (Contract Farming) ภายใต้กรอบ ACMECS

      ตั้งแต่ปี 2547 ไทยได้ริเริ่มการทำการเกษตรแบบมีสัญญา (Contract Farming) อันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการความร่วมมือในสาขาการเกษตรและอุตสาหกรรม ภายใต้กรอบ ACMECS มีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยสร้างงาน เพิ่มรายได้ การพัฒนาในพื้นที่ และถ่ายทอดเทคโนโลยีให้แก่ประเทศสมาชิก ACMECS ที่มีพรมแดนติดกับไทย ได้แก่ ลาว กัมพูชาและพม่า อันจะเป็นการลดช่องว่างการพัฒนา ทางเศรษฐกิจระหว่างกัน ในขณะเดียวกัน ก็เป็นการช่วยให้ไทยสามารถนำเข้าพืชเป้าหมายที่ขาดแคลน ในตลาดไทยจากประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งการนำเข้าดังกล่าวจะไม่ส่งผลกระทบกับเกษตรกรภายในประเทศ เนื่องจากพืชที่นำเข้ามีปริมาณไม่มาก และเป็นการขยายผลการลงทุนของภาคเอกชนที่มีการดำเนินการอยู่บ้างแล้วก่อนหน้านี้ การทำการเกษตรแบบมีสัญญายังสามารถช่วยให้รัฐบาลสามารถวางแผนการผลิตพืชเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วย

      การทำการเกษตรแบบมีสัญญา เป็นการเพาะปลูกพืชที่มีการทำสัญญาซื้อขายกันล่วงหน้า ระหว่างผู้รับซื้อและเกษตรกร โดยส่วนใหญ่ผู้รับซื้อจะให้หรือขายปัจจัยการผลิต อาทิ เมล็ดพันธุ์ อุปกรณ์เครื่องจักร ปุ๋ยและวัสดุที่จำเป็นอื่นๆ แก่เกษตรกร โดยเกษตรกรจะรับผิดชอบเรื่องการจัดหาพื้นที่เพาะปลูกและแรงงาน ทั้งนี้ ผู้รับซื้อจะกำหนดราคาประกันรับซื้อล่วงหน้า เพื่อเป็นการช่วยลดความเสี่ยงอันเกิดจากความผันผวนของราคาผลผลิต และปัจจัยการผลิตให้แก่เกษตรกร

      หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของไทย ประกอบด้วยกระทรวงพาณิชย์ (หน่วยงานหลัก) กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) กระทรวงการต่างประเทศ จังหวัด (โดยเฉพาะจังหวัดชายแดน) และหอการค้าจังหวัด และหน่วยงานภาครัฐและเอกชนอื่นๆ

แขวงสะหวันนะเขต

แขวงคำม่วน

แขวงสาละวัน

แขวงจำปาสัก

แขวงแซกอง

แขวงอัตตะปือ