สถิตินักท่องเที่ยวไทย



สถานการณ์การท่องเที่ยวใน ๖ แขวงภาคใต้ของ สปป.ลาว

๑. สรุปภาพรวม

(๑) การท่องเที่ยวเป็นแหล่งรายได้สูงสุดลำดับที่ ๒ ของ สปป.ลาว โดยตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๕๕ มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมาท่องเที่ยวในสปป.ลาวจำนวนประมาณ ๓ - ๔ ล้านคน และมีแนวโน้มมากขึ้น เรื่อย ๆ ทางการลาวคาดการณ์ว่าจะมีถึงประมาณ ๔.๗ ล้านคนในปี ๒๕๖๓ ทั้งนี้ นักท่องเที่ยวไทยมีจำนวนมากที่สุดประมาณร้อยละ ๕๐ – ๖๐ ของจำนวนนักท่องเที่ยวทั้งหมด

(๒) นักท่องเที่ยวที่ส่วนใหญ่เดินทางทางรถ โดยสะพานมิตรภาพ ๑ (หนองคาย-นครหลวงเวียงจันทน์) เป็นช่องทางเข้าออกที่ถูกใช้มากที่สุดทั้งโดยนักท่องเที่ยวต่างชาติ และนักท่องเที่ยวลาว อย่างไรก็ดี ในปี ๒๕๕๖ ช่องทางในภาคกลาง ๓ แห่ง กล่าวคือ (๑) สะพานมิตรภาพ ๒ (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต) (๒) ด่านแดนสะหวัน-ลาวบาว และ (๓) ด่านสะพานมิตรภาพ ๓ (นครพนม-คำม่วน) เป็นช่องทางที่มีผู้ใช้มากที่สุดใน ๕ ลำดับแรก

(๓) ใน ปี ๒๕๕๖ จำนวนนักท่องเที่ยวในแขวงในลาวใต้ มีประมาณ ๑.๗ ล้านคน (๑,๖๖๐,๗๑๗ คน) คิดเป็นร้อยละ ๔๔ ของนักท่องเที่ยวทั้งหมดในสปป.ลาว โดยมี ๓ แขวงติด Top ๕ แขวงที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่สุด (สะหวันนะเขต คำม่วน และจำปาสัก)

๒.สถานะล่าสุด

 

     ในปี ๒๕๕๖ สปป.ลาวมีนักท่องเที่ยวทั้งหมดประมาณ ๓.๘ ล้านคน (๓,๗๗๙,๔๙๐ คน) นำรายได้เข้าประเทศประมาณ ๖๐๐ ล้านดอลลาห์สหรัฐ (๕๙๕,๙๐๙,๑๒๗ ดอลลาห์สหรัฐ) คิดเป็นร้อยละ ๒๘ ของ GDP ของประเทศ (ในปี ๒๕๕๖ สปป.ลาว มี GDP มีจำนวน ๒๑.๒๔ พันล้านดอลลาห์สหรัฐ) โดยในจำนวนนี้เป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยมากที่สุดจำนวนประมาณ ๒ ล้านคน (๒,๕๙๔,๓๔๗ คน) คิดเป็นร้อยละ ๕๓ นอกจากนั้น นักท่องเที่ยวชาวไทยนำรายได้เข้าประเทศมากที่สุด โดยมีจำนวนประมาณ ๑.๗ ล้านดอลลาห์สหรัฐ (๑๗๒,๒๑๕,๕๖๘ ดอลลาห์สหรัฐ) คิดเป็นร้อยละ ๒๘.๙ ของรายได้จากการท่องเที่ยวทั้งหมด

๓. สัดส่วนรายได้เปรียบเทียบ

ลำดับ

ผลิตภัณฑ์

๒๕๕๕

๒๕๕๔

๒๕๕๓

แร่ธาตุ

๑,๐๒๔.๐

๑,๒๓๗.๒

๑,๐๖๑.๒

การท่องเที่ยว

๕๑๔.๐

๔๐๖.๑

๓๘๑.๖

สิ่งทอ

n/a

๑๙๗.๔

๑๖๗.๓

ไฟฟ้า

๒๕๔.๐

๓๔๑.๐

๒๘๘.๙

ผลิตผลการเกษตร

๑๗๗.๐

๑๔๐.๐

๑๐๐.๓

     การท่องเที่ยวเป็นแหล่งรายได้สำคัญของสปป.ลาว มีมูลค่าเป็นลำดับที่ ๒ รองจากการส่งออกแร่ธาตุ และมีมูลค่าสูงกว่ารายได้จากการขายไฟฟ้า

๔. ทิศทาง

(๑) จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นที่อัตราเฉลี่ยร้อยละ ๑๙ ในระยะเวลา ๒๐ ปี ( ๑๙๙๓ – ๒๐๑๓) โดยแบ่งเป็นช่วยระยะได้ดังนี้ ระหว่าง ๒๕๓๖ - ๒๕๓๗ มีนักท่องเที่ยวน้อยกว่า ๑ล้านคน (๒) ระหว่าง ๒๕๓๘ – ๒๕๑๑ มีนักท่องเที่ยวประมาณ ๑ – ๒ ล้านคน (๓) ระหว่าง ๒๕๑๒ – ๒๕๕๔ มีนักท่องเที่ยวประมาณ ๒ – ๓ ล้านคน และ (๔) นับแต่ ๒๕๕๕ มีนักท่องเที่ยวมากกว่า ๓ ล้านคน

(๒) นักท่องเที่ยวไทย โดยรวมนักท่องเที่ยวสัญชาติไทยมีจำนวนมากที่สุดแต่มีสัดส่วนที่ลดลง โดยในปี ๒๕๕๓ มีจำนวนประมาณ ๑.๕ ล้านคน (ร้อยละ ๖๐ ของนักท่องเที่ยวทั้งหมด) ในปี ๒๕๕๔ มีจำนวนประมาณ ๑.๖ ล้านคน (ร้อยละ ๕๘) ในปี ๒๕๕๕ จำนวน ๑.๙ ล้านคน (ร้อยละ ๕๘) และในปี ๒๕๕๖ จำนวน ๒ ล้านคน (ร้อยละ ๕๓)

(๓) ทางการลาวคาดการณ์ว่าจำนวนนักท่องเที่ยวจะเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า ๔ ล้านคนใน พ.ศ. ๒๕๕๘ และสูงต่อไปเรื่อย ๆ ถึงประมาณ ๔.๗ ล้านคนในปี ๒๕๖๓ นอกจากนั้น ยังประมาณการณ์ว่าจำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นจะนำรายได้เข้าประเทศประมาณ ๖.๔ ล้านดอลลาห์สหรัฐ

๕. นักท่องเที่ยวรายแขวงในปี ๒๕๕๖

หมายเหตุ ข้อมูลการกรมการท่องเที่ยวลาว กระทรวงแถลงข่าววัฒนธรรมและการท่องเที่ยว ไม่ปรากฏจำนวนนักท่องเที่ยวในแขวงเซกอง สาละวัน เวียงจันทน์ ไซสมบูน และอุดมไซ

     จำนวนนักท่องเที่ยวในแขวงในเขตอาณาของสกญ.ฯ มีประมาณ ๑.๗ ล้านคน (๑,๖๖๐,๗๑๗ คน) คิดเป็นร้อยละ ๔๔ ของนักท่องเที่ยวทั้งหมดในสปป.ลาว โดยมี ๓ แขวงติด Top ๕ แขวงที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่สุด (สะหวันนะเขต คำม่วน และจำปาสัก)

๖. ช่องทางการเข้าสปป.ลาว

      (๑) นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้าสปป.ลาวส่วนใหญ่เดินทางทางรถ โดยใช้เส้นทางด่านสะพานมิตรภาพ ๑ (หนองคาย-นครหลวงเวียงจันทน์) อนึ่ง ในปี ๒๕๕๖ ช่องทางในภาคกลาง ๓ แห่ง กล่าวคือ (๑) สะพานมิตรภาพ ๒ (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต) (๒) ด่านแดนสะหวัน-ลาวบาว และ (๓) ด่านสะพานมิตรภาพ ๓ (นครพนม-คำม่วน) เป็นช่องทางที่มีผู้ใช้มากที่สุดใน ๕ ลำดับแรก

      (๒) เส้นทางหมายเลข ๙ แขวงสะหวันนะเขตเป็นเส้นทางผ่านจากไทยไปสู่เวียดนามที่สำคัญ โดยเห็นได้จากสถิติการผ่านเข้าออกแขวงของนักท่องเที่ยวจากสะพานมิตรภาพ ๒ (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต) และด่านแดนสะหวัน-ลาวบาว ที่มีจำนวนสูง

๗. ข้อมูลการใช้สนามบินระหว่างประเทศในปี ๒๕๕๖

สนามบิน

จำนวนนักท่องเที่ยว

ร้อยละ

สนามบินวัดไต

นครหลวงเวียงจันทน์

๓๐๓,๖๐๑

๗๒

สนามบินหลวงพระบาง

๑๐๔,๔๖๙

๒๕

สนามบินปากเซ จำปาสัก

,๔๐๐

สนามบินสะหวันนะเขต

,๑๑๘







    

     การเดินทางเข้าสปป.ลาวทางอากาศยานยังมีสัดส่วนน้อย เมื่อเปรียบเทียบกับการเดินทางทางบก โดยในปี ๒๕๕๖ นักท่องเที่ยวใช้ช่องทางสนามบินนานาชาติทั้ง ๔ แห่งใน สปป.ลาว จำนวน ๔๒๑,๕๘๘ คน คิดเป็นเพียงร้อยละ ๑๑ ของนักท่องเที่ยวทั้งหมดในปีดังกล่าว และสนามบินในแขวงภาคกลาง (สนามบินแขวงสะหวันนะเขต) และในแขวงภาคใต้ (สนามบินปากเซ) ถูกใช้งานน้อยที่สุด เพียงร้อยละ ๓ ของจำนวนนักท่องเที่ยวทั้งหมด

๘. จำนวนนักท่องเที่ยวลาวเดินทางไปต่างประเทศ


     นักท่องเที่ยวลาวส่วนใหญ่มาจากนครหลวงเวียงจันทน์ อย่างไรก็ดี นักท่องเที่ยวจากแขวงคำม่วนและแขวงสะหวันนนะเขตและแขวงคำม่วนมีมากเป็นลำดับที่ ๒ และ ๓

๙. ข้อสังเกต

(๑) ในภาพรวม การท่องเที่ยวเป็นแหล่งรายได้สำคัญของสปป.ลาวเป็นลำดับที่ ๒ รองจากแร่ธาตุ และเป็นอุตสาหกรรมซึ่งประชาชนลาวสามารถได้รับประโยชน์ได้โดยตรงจากการดำเนินธุรกิจที่เกี่ยวข้อง ซึ่งต่างจากอุตสาหกรรมแร่ธาตุและไฟฟ้าซึ่งต้องอาศัยกลุ่มทุนขนาดใหญ่ในการดำเนินการ ดังนั้น ฝ่ายไทยอาจพิจารณาให้ความสำคัญยิ่งขึ้นกับการส่งเสริมการท่องเที่ยวในสปป.ลาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการท่องเที่ยวในลักษณะ joint package ไทย-ลาว และอาจเชื่อมโยงกับประเทศอื่น ๆ ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านเส้นทางสาย ๙ ที่แขวงสะหวันนะเขตเนื่องจากเป็นเส้นทางเชื่อมไทย-ลาว-เวียดนามที่ได้รับความนิยมอยู่แล้ว

(๒) การส่งเสริมการท่องเที่ยวในลักษณะเชื่อมโยงดังกล่าวไม่เพียงสอดคล้องกับท่าทีในเวที พหุพาคีต่าง ๆ อาทิ ในกรอบ GMS และกรอบ ASEAN เท่านั้น แต่ยังสอดรับกับการดำเนินการของภาคเอกชนอีกด้วย โดยในห้วงที่ผ่านมาสำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (TCEB) และสมาคมบริษัทท่องเที่ยวภายในประเทศได้เข้าหารือกับสถานกงสุลใหญ่ฯ และได้นำผู้ประกอบการไทยศึกษาศักยภาพเส้นทางท่องเที่ยวเชื่อมโยงไทยเข้ากับสปป.ลาวตอนใต้และเวียดนามหลายครั้ง เนื่องจากสนใจขยายเส้นทางท่องเที่ยวมายังประเทศเพื่อนบ้านเพื่อหาผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวใหม่ ๆ ป้อนสู่ตลาด และเพื่อหลีกเลี่ยงแผนการตลาดแบบลดราคา (price war) สำหรับตลาดท่องเที่ยวภายในประเทศ

(๓) แนวคิดเชื่อมโยงการท่องเที่ยวแบบ “สี่เหลี่ยมการท่องเที่ยว ๒ แขวง ๒ จังหวัด” เพื่อเชื่อมโยงนครพนม มุกดาหาร สะหวันนะเขต และคำม่วน ได้รับการสนับสนุนจากแขวงและจังหวัดที่เกี่ยวข้อง โดยจะเสนอรัฐบาลของตนให้พิจารณาแก้ไขความตกลงระหว่างประเทศให้สามารถเดินทางในพื้นที่ดังกล่าวด้วยบัตรผ่านแดนได้ จากเดิมที่ตราสารดังกล่าวกำหนดเกี่ยวกับช่องทางเข้าออกให้เดินทางได้เฉพาะจังหวัดที่อยู่ตรงข้ามกันเท่านั้น

(๓) แขวงในภาคกลางและภาคใต้ของสถานกงสุลใหญ่ฯ เป็นเส้นทางท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยม โดย ๓ แขวงติดอันดับ Top ๕ แขวงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในการท่องเที่ยว (สะหวันนะเขต คำม่วน และจำปาสัก) โดยจะร่วมกันเสนอรัฐบาลของตนเพื่อแก้ไขความตกลงระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องเพื่อให้สามารถใช้บัตรผ่านแดนในการเดินทางระหว่างจังหวัด-แขวงได้

(๔) นอกจากนี้ สถานกงสุลใหญ่ฯ ได้มีบทบาทในเชิงรุกในการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างเชื่อมโยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงการ ๒ ล้อ ๒ น่อง ท่อง ๒ แผ่นดิน ปั่นจักรยานระหว่างจังหวัดมุกดาหารและแขวงสะหวันนะเขต ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จึงได้สานต่อการติดต่อกันเป็นปีที่ ๓

(๗) การเดินทางเข้าสู่สปป.ลาวโดยอากาศยานยังมีสัดส่วนน้อย โดยเฉพาะในแขวงทางใต้ที่0สนามบินปากเซมีนักท่องเที่ยวเดินทางผ่านสนามบินปากเซในปี ๒๕๕๖ เพียง ๙,๔๐๐ คน (ร้อยละ ๒) และสนามบินสะหวันนะเขตเพียง ๔,๑๑๘ คน (ร้อยละ ๑)

(๘) นักท่องเที่ยวสัญชาติลาวส่วนใหญ่จะมาจากแขวงที่มีสะพานมิตรภาพ โดยเห็นได้จากจำนวนนักท่องเที่ยวจากนครหลวงเวียงจันทน์ (สะพานมิตรภาพ ๑) คำม่วน (สะพานมิตรภาพ ๓) และจำปาสัก (สะพานมิตรภาพ ๒) มีจำนวนมากที่สุด ๓ ลำดับแรก

(๙) สะพานมิตรภาพ ๓ (นครพนม-คำม่วน) เพิ่มความสำคัญขึ้น โดยเป็นเส้นทางที่นักท่องเที่ยวลาวใช้เดินทางเข้าไทยมากที่สุดเป็นลำดับที่ ๒ โดยรวมระหว่างปี ๒๕๕๓ – ๒๕๕๖ และเป็นเส้นทางที่นักท่องเที่ยวไทยเดินทางเข้าสปป.ลาวมากที่สุดเป็นลำดับที่ ๕ โดยรวมระหว่างปี ๒๕๕๓ – ๒๕๕๖ และเป็นลำดับที่ ๔ ในปี ๒๕๕๖

หมายเหตุ ประมวลข้อมูลจาก Tourism Research and Administration Division, Tourism Development Department, Ministry of Information Culture and Tourism, Lao PDR. และกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

* * * * *

สถานกงสุลใหญ่ ณ แขวงสะหวันนะเขต

๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๙